Sokak

Yüzümde içi boş bir tebessüm, sokağı sessizce selamlıyorum.
Evsizler fötr şapkalarını naif bir jestle çıkarıyorlar,
Zenginler boş ruhlarını altınlarla kapatmaya çalışıyor.
Sokak kedisine elimi uzatıyorum, acı bir şekilde tokalaşıyoruz,
O da tıpkı hayat gibi pençelerini derime, derinine saplıyor.
Midemdeki yanma hissi sokak lambasındakinden de fazla,
Elimde izmarit kokusu.
Derin bir nefes alıyorum,
Sahip olduğum tek şeymiş gibi, bırakamıyorum.
Takılı kalıyor nefesim gırtlağımda,
Yalnızlık gerçeği gibi düğümlüyor boğazımı.
Tüm gücümle ciğerlerimi sıkıyorum,
Kattiyen bir yalanı seziş gibi sıkılmıyorlar.
Yığılıveriyorum arnavut kaldırımına,
Ayakların altı başucum oluveriyor.