hayat

Hayat ne kadar anlamsız, güzel, gereksiz, saçma, geçici, tek şans... İnsanoğlu olarak beş harfe aklın düşünüp, alamayacağı anlamları yüklüyoruz. Organizma olarak o kadar basit üretilmişiz ki içinde bulunduğumuz bu çok boyutlu tek düzelikte mutlu olursak sımsıkı sarılıyoruz hayata. En ufak bir şey canımızı yaksın hemen zihindeki etiketler karman çorman oluyor. Anlamsız, saçma, acı verici... Bence asıl acı zihinlerimiz. Duygularımız sandığımız ama aslında hormonlar ve et parçasından oluşan bir düzeneğin bizi hayatta tuttuğuna inanıyoruz. Hissettiğimize, bir fark yarattığımıza, başka hayatlara dokunduğumuza inanıyoruz. Alışıyoruz, mutluluğa, huzura, dinginliğe. En ufak huzursuzlukta, koskoca bir melankoli denizine hoş geldiniz! Hayat bu işte, fantezilerle süslenen drama sahnesi.