DENİZ

İçimdeki yüzdüğüm dalgalı denizin kıyısında gibiyim. Kıyıya oturmuş, bir zamanlar içinde olduğum sonsuz şeyi izliyorum ve kulaklarıma dalgalarımın sesi doluyor. Çırpınışlarım omuzlarımda tatlı bir yorgunluğa bırakmış yerini.

Eskiden göremediğim herşeyi görüyorum şimdi. İnsan boğuştuğu dalganın yükünü kıyıya çıkınca görüyormuş galiba. Ruhum sakin, susuyor, içimdeki kadın herşeyi sadece izliyor, dinliyor ve bekliyor.

Biliyorum biraz buralarda kalmalıyım. Sadece saçlarım kuruyana kadar, rüzgar onları tel tel ayırana kadar. Nefes almalıyım, uzun zamandır ciğerlerime dolan birşeyler var çünkü. Hafifçe öpene dek güneş tenimi buralarda bekleyeceğim.

Biraz, biraz dinlenmeliyim. C'est tout.